وجود حق تعالى يك وجود مجرّدِ غيرمتناهى است و بر همه موجودات احاطه قيّومى دارد ، بنابراين هيچ چيز از او مخفى و پوشيده نيست . « و الغلبة لكلّ شىء » وقتى بر همه عالم احاطه قيّومى داشت پس بر همه چيز هم غلبه خواهد داشت . « و القوّة على كلّ شىء » و بنابر همين احاطه قيّومى است كه قوّت و قدرت او بر هر چيزى غلبه دارد ، و به اصطلاح خودمان زورش به همه مىرسد و بر هر كارى قدرت دارد . نتيجه خداباورى « فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُ مِنْكُمْ فِى اَيَّامِ مَهَلِهِ ، قَبْلَ اِرْهَاقِ اَجَلِهِ ، وَفِى فَرَاغِهِ قَبْلَ اَوَانِ شُغُلِهِ ، وَفِى مُتَنَفَّسِهِ قَبْلَ اَنْ يُؤْخَذَ بِكَظَمِهِ ، وَلُْيمَهِّدْ لِنَفْسِهِ وَقُدُومِهِ ، وَلْيَتَزَوَّدْ مِنْ دَارِ ظَعْنِهِ لِدَارِ اِقَامَتِهِ » ( پس بايد عمل كننده از شما به عمل بپردازد در روزهاى مهلت خويش ، پيش از آن كه اجلش فرا رسد ، و در وقتى كه فرصت به دست اوست پيش از آن كه دچار شود ، و در زمانى كه راه نفس كشيدن او باز است پيش از آن كه بسته شود ، و بايد براى خويش و ورودش كار نيك انجام دهد ، و بايد از سراى كوچ كردن خود براى جايگاه هميشگى توشه بردارد . ) حالا كه خدا بر شما مسلّط است و احاطه دارد و هيچ چيز هم از او مخفى نيست « فليعمل العامل منكم فى ايّام مهله » پس در ايّام مهلت خود اعمال صالح انجام دهيد . « ايّام مهل » به مدّت عمرى كه هر كس به فراخور حال خود دارد گفته مىشود . انسان به اين دنيا آمده ، راه و رسم زندگى و رسيدن به كمالات اخروى هم به او آموخته شده ، طول مدّت عمر هم به او مهلت داده شده ، پس بايد در مدّت عمر به كار نيكو بپردازد . « قبل ارهاق اجله » پيش از آن كه اجلش فرا رسد ; يعنى وقتى مرگ رسيد ديگر عمل ميسّر نيست ; پس تا پيش از فرا رسيدن اجل كه انجام عمل صالح ميسّر است ، عمل صالح انجام دهيد . « و فى فراغه قبل اوان شغله » الآن كه فراغت داريد كار خوب انجام دهيد پيش از